หายไปนาน..........55+ รู้สึกผิดจัง ที่แม้ผมจะไม่ได้อัพบลอกมากว่า 1 อาทิตย์ แล้ว แต่คนก็ยังทยอยมาเข้าบลอกผม(จนน่าตกใจ จริงๆนะ) ผมคงต้องเตรียมเปลี่ยนธีม เพราะคนเข้าจะครบ 30,000 แล้วล่ะ สำหรับคนที่ไม่ได้อัพบ่อยเท่าไรผม ถือว่าน่าแปลกใจมาก

ถ้าถามว่าทำไมถึงหายไปนานน่ะหรอ คำตอบง่ายๆ คือ ไปงานเปิดตัวแฮร์รี่มาตั้งแต่วันที่ 2 (วันแรกเลย) พอมาวันที่3 ผมก็ได้หนังสือเล่ม 6 แล้วตั้งต้นอ่านมันทันที(เพื่อนจะยืมต่อน่ะ มันบังคับให้รีบอ่าน) ในขณะเดียวกัน ผมต้องเรียนอุ๊ ที่ชดเชยถึง 3 วันติดกัน (เสาร์-อาทิตย์-จันทร์) ผมกะลังคิดว่าจะโดดจันทร์หน้า(ขอพักบ้างเถอะว้อยยยยย) พวกพี่ที่เคาน์เตอร์นี่ก็ดูไม่ค่อยเต็มใจจะตอบเลยเวลาผมถามว่ามีรอบไหน จนเริ่มอยากจะสวนกลับไปว่า "ตูจ่ายตังแกมาเรียนนะเฟ้ย ไม่ได้ขอแกเรียน!!" แล้วไหนๆจะต้องซื้อของขวัญให้เพื่อนอีก ผมจึงไม่มีเวลาจริงๆ

วันนี้...ก็ถึงเวลาซักที ที่ผมจะได้สนองนักอ่านผู้กระหาย เพื่อจะได้รับข้อมูลใหม่ๆบ้าง เรื่องแรกก่อนเลย

ของแถมจาก หนังสือเล่ม 6 .....จะว่าไงดีล่ะ ตอนแรกผมถามน้องทางเน็ท น้องเขาบอกว่าเป็นน้ำยาที่เขย่าแล้วเปลี่ยนสี ใจก็นึกว่า ว้าว!ยอดไปเลย แบบว่าเขย่าที จากเหลืองเป็นเขียว อะไรแบบนั้น แล้วแล้ว เมื่อลองเปิดถุงนำโชคดู ก็พบกับขวดเล็กๆ ที่มีคราบเกรอะกรังข้างล่าง

"นี่มันอะไร"

ค่อนข้างแน่ใจว่าของชำรุดเพราะดู เหมือนน้ำมันแห้งไปไหน จากนั้น เสียงกรอบแกรบในถุงก็บอกว่ามี วิธีใช้อยู่ข้างใน จากนั้น.....ประสบการณ์ว่าเป็นไง ขอเชิญที่บลอกของ นังชอนสำหรับใครที่ รู้แล้วก็จะรู้ว่า วิธีใช้ของมันบอกให้ผสมน้ำแล้วเขย่าด้วยมือซ้าย 5 ที ขวา 5 ที แต่เมื่อเส็ดแล้วสิ่งที่ได้ก็ยังคงเป็ฯตะกอนก้นขวดที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะละลาย (ถึงตอนนี้ผมก็เขย่าไป ครึ่งวันเต็มๆ จนเพื่อนๆถามผมว่าทำได้ไง ทำไมของเรายังไม่ละลาย)

พอตั้งไว้มันก็จะตกตะกอนอีกเป็นสีใส พอเขย่าก็จะมีสีทองเหมือนเดิม(อ๋อ เปลี่ยนสีอย่างนี้นี่เอง) ถึงยังไงมันก็ยังน่ารักน่าสะสมมากก่า "แหวน ช่วยอ่านหนังสือล่ะ"

เอาล่ะ มาดูภาพเก็บตกจากงานของผมดีกว่า ตอนแรกก็กะจะไม่ไปหรอกนะ แต่ด้วยคิดว่า เอาน่าจะได้สนุกเล็กๆน้อยๆซักครั้ง จนยอมขึ้นสถานีรถไฟฟ้าBTS ด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก ดูเหมือนค่าโดยสารจะแพงทีเดียวสำหรับเที่ยวไป แต่พอผมถึงงานก็ต้องค้นพบว่า คนแน่นมากกกกกกกกกกกกก แน่นโคตรรรรรรรรรรรร

เข้ามาเขาจะให้เขียนใบให้มักเกิ้ลแสดงตน แล้วก็จะแจกรูปมา เหมือนในภาพ พร้อมกับแผนที่เล็กๆ ซึ่งข้างในสามารถนำไปแลกอาหารฟรีได้ ที่ร้านไอศครีมของฟอร์เรียนฟอร์เตสคิว(ลืมบอกสำหรับคนที่อาจไม่รู้ เขาจัดเป็นแบบ ตรอกไดแอกอนน่ะ) ที่เห็นเหมือนผ้าแพรสามสีในรูปคือไม้กายสิทธิ์ ซึ่งจะกล่าวต่อไป

1.jpg

เข้ามาจะให้เลือกเข้าได้ สี่ประตู ก่อนหน้านี้ผมเคยท่องไว้ในใจว่า"ไม่เอาฮัฟเฟิลพัฟ ..ไม่เอาฮัฟเฟิลพัฟ" ด้วยปรารถนาแรงกล้า แต่ผมไม่ทันสังเกตว่ามี 4 ประตู ก็เลยแค่เดินตามคนข้างหน้าเข้าไป พอออกประตูมา

"น้องได้ฮัฟเฟิลพัฟค่ะ"

จากนั้นพวกเขาก็ติดสติกเกอร์แห่งความอัปยศอดสูมาให้

ผมต่อแถวมาร้านแรกเลย ดูว่ามีอะไรน่าสนใจ ร้านเสื้อคลุมทุกโอกาสของมาดามมัลกิ้น รอนานมาก จนกระทั่งพี่คนนึงในชุดแม่มดตะโกนออกมาว่า "เพ้นท์หน้าฟรีทางนี้ค่ะ"

8.jpg

ผมรีบสละแถวออกมาแทบไม่ทัน ที่แท้ก็ให้แต่งจนเป็นพ่อมดแม่มดจนสมใจแล้วมายืนเต๊ะท่าตรงนี้นี่เอง ชานชาลาที่ 9 3/4

7.jpg

ผ่านมาอีกร้านเป็นห้องสมุด ซึ่งผมอ่านในประกาศ ว่าให้เอาหนังสืดมาบริจาครับของที่ระลึกได้ ในวันนั้นผมก็ติดหนังสือสุขศึกษา ม.3 ไป ก็ไปยื่นให้แม่มดที่เคาน์เตอร์

"ไม่รับตำราเรียนค่ะ.....(อ้าว)..........แต่จะเอาไว้ก็ได้นะค่ะ" และแล้วก็ได้ดินสอมาแท่งนึง เซงจิต ผมเลยรอดูคนต่อไปว่าเขาเอาอะไรมาบริจาคเผื่อจะได้เห็นว่าของที่ระลึก คืออะไร ชายวัยกลางคนนั้นยื่นหนังสือให้

"วิทยาศาสตร์ ม.1 ลูกเสือ ป.6" .....เก่าแก่มากผมนึกว่าเขาจะขายไปแล้วซะอีกนะเนี่ย เมื่อเห็นว่าได้รับแจกดินสอกันถ้วนหน้า ก็เลยมาร้านต่อไป

9.jpg

ร้านสัตว์วิเศษ ดูในร้านเหมือนจะน่าสนใจ แต่พอเห็นกิจกรรม ผมก็ไม่คิดจะเข้าไปยืนเบียด "บิงโก สัตว์วิเศษค่ะ" เล่นเหมือนบิงโก อย่างที่บอกแต่จากตัวเลขจะเป็นรูปสัตว์แทน

ร้านไม้กายสิทธิ์ของโอลิแวนเดอร์ และผมก็ไม่เข้าไปอีกแล้ว ร้านนี้เขาให้ประดิษฐ์ ไม้กายสิทธิ์เอง โดยเอากิ่งไม้แห้งๆ มาพันเชื่อก มาทาสี มาจุ่มงา ........แล้วอะไรกัน มองไปยังกลุ่มผู้สูงอายุที่กำลังตกแต่งไม้กายสิทธิ์กันอยู่

และแล้วปมก็เจอร้านไอศครีมที่ว่าดูเหมือนคนจะแน่นเป็นพิเศษ(เพราะแจกของกิน) ผมดูรายการอาหารที่แลกได้ เพราะว่าก็หิวเหมือนกัน

10.jpg

"ซุปหญ้าเหงือกปลา" ผมชะโงกหน้าไปดูด้วยความสนใจ เพราะคิดว่าอาจเป็นของกินแปลกๆ และแล้วผมก็ตระหนักได้ว่ากำลังเผชิญหน้าอยู่กับมาม่า ซึ่งคนกำลังยื้อแย่งราวกับไม่ได้กินอะไรที่ดีเท่านี้มาก่อน

ผมมาแลกอาหารอันต่อไป

"น้ำกิลลี่" ซึ่งมันก็เป็นของยี่ห้อเซนฉะ

"ไม้กายสิทธิ์รถปลาคิปเปอร์" อันนี้ผมคิดว่าคงได้อะไรเป็นแท่งๆแข็งๆ ก็ได้รับญาติทาโร่มาห่อนึง ยี่ห้อฮีโร่มั้ง

"ข้าวโพดระเบิดเปรี๊ยะ" ป็อบคอร์นนั่นเอง

มีไอศครีม แล้วก็บัตเตอร์เบียร์ (ซึ่งผมคืดว่าคงเเป็นน้ำอะไรซักอย่าง มันหมดซะก่อนเลยไม่รู้ว่าอะไร) กับเยลลี่ทาก อะไรทำนองนี้

ผมเดินไปเล่นร้าน เกมกลวิเศษวิสลีย์ ที่ซึ่งรวมของเล่นวิทยาศาสตร์ แล้วถามผู้ชมที่งงงวยว่าทำไม แล้วเขาก็เล่นของเล่นบางอย่าง ซึ่งคล้ายลูกข่างพอหมุนแล้วเขายก พลาสติกที่ลูกข้างมันหมุนอยู่ขึ้นมาด้วย พเอาพลาสติกออก ปรากฎว่าลูกข่างยังหมุนลอยอยู่ เขาถามว่าเป็นเพราะอะไร มีคนตอบแม่เหล็ก แล้วก็ยังอมภูมิอีกถามว่า แม่เหล็กมีขั้วอะไรบ้าง มีคนตะโกนในทันที

5.jpg

"บวก กับ ลบ" ซึ่งแน่นอนว่าเป็นคำตอบที่ผิดระหว่างที่คนกำลังฉงนกับมันผมก็เลยพูดไปว่า

"เหนือ ใต้" แล้วผมก็ได้รางวัลเป็นสมุดคาถาเล็กๆที่เคยแถมมากับเล่ม 4 แต่มีสีออกดำๆ

แล้วก็ไปเล่นร้านอุปกรณ์ควิดิชชั้นเยี่ยม เขวี้ยงลูกบอลสีแดง ให้ลงห่วง 2 ลูก แล้วผมก็ได้ดินสอมา..... อีกครั้ง

3.jpg

นอกนั้นก็เป็นร้านอื่นๆ ที่ไม่มีกิจกรรมให้เล่น แต่มีหนังสือขาย เช่นร้านตัวบรรจงและหยดหมึก

2.jpg

แล้วก็เวที ที่มีพี่ซุป(กำลังสงสัยว่าเรียก อาซุป หรืออะไรอย่างอื่นได้หรือยัง จากรายการซุปเปอร์จิ๋ว มาเป็นพิธีกร)

6.jpg

แล้วก็มี พวก คอสเพลย์ต่างๆ มาให้ดูกัน มีดัมเบิลดอร์ แฮกริด แม่มดต่างๆที่ไม่ได้ถ่ายมา กับมนุษย์หมาป่าที่ชอบไป แฮ่ ใส่ผู้หญิงแล้วได้คำตอบมาว่า "โรคจิต"

12.jpg

11.jpg

สรุป ผมว่า งานมีข้อเสียตรงนี้ ตรงที่จัดแคบเกินไป แล้วของก็แถมซ้ำซากเกินไปด้วย เลยทำให้ถ้าปราศจากพิธีกรบนเวทีแล้ว งานคงแกล่ว แน่นอน วันพฤหัส จะเอาวีดีโอคลิป งานนี้มาฝากครับ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชม รักคนเม้นครับ...55+

Comment

Comment:

Tweet </